دل هر دو بیداد ز انسان بسوز

که هرگز نبینند جز تیره روز

دل هر دو بیداد، از آنسان بسوز؛

که هرگز نبینند، جز تیره روز!

دل هر دو بیداد ز انسان بسوز

که هرگز نه بینند جز تیره رُوز

دل هر دو بیداد از آن سان بسوز

که هرگز نبینند جز تیره روز

دل هر دو بیداد از انسان بسوز

که هرگز نه بینند جز تیره روز

دل هر دو بیداد از آنسان بسوز

که هرگز نه بینند جز تیره روز

دل هر دو بیداد ز انسان بسوز

که هرگز نه بینند جُز تیره روز

دل هر دو بیداد ازان‌سان بسوز

که هرگز نبینند جز تیره روز