***
765 : ردیف از کل
همه موبدان سر فکنده نگون
بدو نیمه دل دیدگان پر ز خون
همه موبدان سر فکنده نگون
پراز هول دل، دیدگان پر ز خون
همه موبدان سرفکنده نگون
بدو نمیر دل دیدگان پر ز خون
همه موبدان سرفگنده نگون
پر از هول دل دیدگان پر ز خون
همه موبدان سر فگنده نگون
پر از هولدلدیدگان پر ز خون
همه موبدان سرفگنده نگون
بدو نیمه دل دیدگان پر زخون
همه مُوبدان سرفکنده نگون
بدو نیمه دل دیدگان پر زخون
همه موبدان سرفگنده نگون
بدو نیمه دل دیدگان پر ز خون
***
766 : ردیف از کل
از آن نامداران بسیار هوش
یکی بود بینا دل و راستگوش
از آن نامداران بسیارهوش
یکی بود بینادل و تیزکوش؛
از آن نامداران بسیار هوش
یکی بود بینا دل و راستگوش
از آن نامداران بسیار هوش
یکی بود بینادل و تیز گوش
ازان نامداران بسیار هوش
یکی بود بینا دل و تیز گوش
از آن نامداران بسیار هوش
یکی بود بینا دل وراست کوش
ازان نامداران بسیار هوش
یکی بود بینا دل وراستکوش
ازان نامداران بسیار هوش
یکی بود بینا دلو راست گوش
***
767 : ردیف از کل
خردمند و بیدار و زیرک بنام
از آن موبدان اوزدی پیش گام
خردمند و بیدار و زیرک بنام
کز آن موبدان او زدی پیش گام
خردمند و بیدار و زیرک بنام
از آن مُوبدان او زدی پیش گام
خردمند و بیدار و زیرک بنام
کزان موبدان او زدی پیش گام
خردمند و بیدار و زیرک بنام
کزان موبدان او زدی پیش گام
خردمند وبیدار وزیرک بنام
از آن موبدان او زدی پیش گام
خردمند وبیدار زیرک بنام
ازان مُوبدان او زدی پیش گام
خردمندو بیدارو زیرک بنام
ازان موبدان او زدی پیش گام
***
768 : ردیف از کل
دلش تنگ تر گشت و بیباک شد
گشاده زبان پیش ضحاک شد
دلش تنگ تر گشت و، بی باک شد
گشاده زبان، پیش ضحاک شد
دلش تنگ تر گشت و بیباک شد
گشاده زبان پیش ضحاک شد
دلش تنگتر گشت وناباک شد
گشاده زبان پیش ضحاک شد
دلش تنگتر گشت و بیباک شد
گشاده زبان پیش ضحاک شد
دلش تنگتر گشت وبی باک شد
کشاده زبان پیش ضحّاک شد
دلش تنگتر گشت وبیباک شد
گشاده زبان پیش ضحّاک شد
دلش تنگتر گشتو بی باک شد
گشاده زبان پیش ضحاک شد
***
769 : ردیف از کل
بدو گفت پردخته کن سر ز باد
که جز مرگرا کس ز مادر نزاد
بدو گفت:«پردخته کن سر ز باد،
که جز مرگ را، کس، ز مادر نزاد؛
که جز مرگ را کس ز مادر نزاد
به او گفت پردخته کن سر ز باد
بدو گفت پردخته کن سر ز باد
که جز مرگرا کس زمادر نزاد
بدو گفت پردخت کن سر ز باد
که جز مرگ را کس ز مادر نزاد
بدو گفت پردخته کن سر زباد
که جز مرگرا کس زمادر نزاد
بدو گفت پردخته کن سر زباد
که جز مرگ را کسز مادر نزاد
بدو گفت پردخته کن سر ز باد
که جز مرگرا کس ز مادر نزاد
***
770 : ردیف از کل
جهاندار پیش از تو بسیار بود
که تخت مهی را سزاوار بود
جهاندار، پیشاز تو بسیار بود
که تخت مهی را سزاوار بود
جهاندار پیش از تو بسیار بود
که تخت مهی را سزاوار بود
جهاندار پیش از تو بسیار بود
که تخت مهی را سزاوار بود
جهاندار پیش از تو بسیار بود
که تخت مهی را سزاوار بود
جهاندار پیش از تو بسیار بود
که تخت مهیرا سزاوار بود
جهاندار پیش از تو بسیار بود
که تخت مهیرا سزاوار بود
جهاندار پیش از تو بسیار بود
که تخت مهیرا سزاوار بود
***
771 : ردیف از کل
فراوان غم و شادمانی شمرد
چو روز درازش سر آمد بمرد
فراوان غم و شادمانی شمرد
برفت و جهان، دیگری را سپرد
فراوان غم و شادمانی شمرد
چو رُوز درازش سر آمد بمرد
فراوان غم و شادمانی شمرد
برفت و جهان دیگری را سپرد
فراوان غم و شادمانی شمرد
برفت و جهانرا بدیگر سپرد
فراوان غم وشادمانی شمرد
چو روز درازش سر آمد بمرد
فراوان غم وشادمانی شمرد
چو روز درازش سر آمد بمرد
فراوان غمو شادمانی شمرد
چوروز درازش سر آمد بمرد
***
772 : ردیف از کل
اگر بارهٔ آهنینی بپای
سپهرت بساید نمانی بجای
اگر بارهٔ آهنینی بپای
سپهرت بساید، نمانی بجای
سپهرت بساید نمانی بجای
اگر بارۀ آهنینی بپای
اگر بارۀ آهنینی بپای
سپهرت بساید نمانی بجای
اگر باره آهنینی بپای
سپهرت بساید نمانی بجای
اگر بارهٔ آهنینی بپای
سپهرت بساید نمانی بجای
اگر بارهٔ آهنینی بپای
سپهرت بساید نمانی بجای
اگر بارهٔ آهنینی بپای
سپهرت بساید نمانی بجای
***
773 : ردیف از کل
کسیرا بود زین سپس تخت تو
بخاک اندر آرد سر بخت تو
کسی رابُود زین سپس تخت تو
بخاک اندر آرد سر بخت تو،
کسی را بود زین پس تخت تو
بخاک اندر آرد سر بخت تو
کسی را بود زین سپس تخت تو
بخاک اندر آرد سر و بخت تو
کسی را بود زین سپس تخت تو
بخاک اندر آرد سر تخت تو
کسیرا بود زین سپس تخت تو
بخاک اندر آرد سر بخت تو
کسی را بود زین سپس تخت تو
بخاک اندر ارد سر بخت تو
کسی را بود زین سپس تخت تو
بخاک اندر آرد سر بخت تو
***
774 : ردیف از کل
کجا نام او آفریدن بود
زمین را سپهر همایون بود
کجا نام او آفریدون بود
زمین را سپهر همایون بود
کجا نام او آفریدون بود
زمین را سپهری همایون بود
کجا نام او آفریدون بود
زمین را سپهری همایون بود
کجا نام او آفریدون بود
زمین را سپهری همایون بود
کجا نام او آفریدون بود
زمینرا سپهری همایون بود
کجا نام او آفریدون بود
زمین را سپهر همایون بود
کجا نام او آفریدون بود
زمین را سپهری همایون بود
***
775 : ردیف از کل
هنوز آن سپهبد ز مادر نزاد
نیامد گه ترس و هم سرد باد
هنوز آن سپهبد ز مادر نزاد
نیامد گهِ پرسش و سردباد
هنوز ان سپهبد ز مادر نزاد
نیامد گه ترس و هم سرد باد
هنوز آن سپهبد زمادر نزاد
نیامد گه پرسش و سرد باد
هنوز آن سپهبد ز مادر نزاد
نیامد که پرسش و سرد باد
هنوز آن سپهبد زمادر نزاد
نیآمد گه ترسش وسرد باد
هنوز آن سپهبد زمادر نزاد
نیامد که ترس و هم سرد باد
هنوز آن سپهبد ز مادر نزاد
نیامد گه ترسش و سرد باد
***
776 : ردیف از کل
چو او زاید از مادر پر هنر
بسان درختی بود بار ور
چو او زاید از مادر پر هنر
بسان درختی شود بارور؛
چو او زاید از مادر پر هنر
بسان درختی شود بارور
چو او زاید از مادر پرهنر
بسان درختی شود بارور
چنو زاید از مادر پر هنر
بسان درختی شود بارور
چو او زاید از مادر پر هنر
بسان درختی بود بارور
چو اوز ایداز مادر پر هنر
بسان درختی بود بارور
چو او زاید از مادر پر هنر
بسان درختی بود بار ور
***
777 : ردیف از کل
بمردی رسد بر کشد سر بماه
کمر جوید و تاج و تخت و کلاه
بمَردی رسد، برکشد سر، بماه
کمر جوید و تاج و تخت و کلاه؛
به مردی رسد بر کشد سر بماه
کمر جوید و تاج و تخت و کلاه
بمردی رسد بر کشد سر بماه
کمر جوید و تاج وتخت و کلاه
بمردی رسد بر کشد کرده گاه
کمر جوید و تخت و تاج و کلاه
بمردی رسد بر کشد سر بماه
کمر جوید وتاج وتخت وکلاه
بمردی رسد برکشد سر بماه
کمر جوید وتاج وتخت وکلاه
بمردی رسد بر کشد سر بماه
کمر جویدو تاجو تختو کلاه
***
778 : ردیف از کل
ببالا شود چون یکی سرو وبرز
بگردن بر آرد ز پولاد گرز
ببالا شود چون یکی سرو برز
بگردن برآرد ز پولاد گرز
ببالا شود چون یکی سرو برز
بگردن برآرد ز پولاد گرز
ببالا شود چون یکی سرو برز
بگردن بر آرد زپولاد گرز
ببالا شود چون یکی سرو برز
بگردن بر آرد ز پولاد گرز
ببالا شود چون یکی سرو برز
بگردن برآرد زپولاد گرز
ببالا شود چون یکی سرو برز
بگردن برارد ز پولاد گرز
ببالا شود چون یکی سرو برز
بگردن بر آرد ز پولاد گرز
***
779 : ردیف از کل
زند بر سرت گرزهٔ گاو روی
به بندد در آرد ز ایوان بکوی
زند بر سرت گرزهٔ گاوسار
بگیردْتْ زار و، ببنددْتْ خوار!»
زند بر سرت گرزۀ گاو روی
به بندت درآر و ز ایوان بگوی
زند بر سرت گرزۀ گاوسار
بگیردت زار و ببنددت خوار
زند بر سرت گرزه گاو روی
ببند د ت و آرد ز ایوان بکوی
زند بر سرت گرزهٔ گاو روی
ببندت در آرد زایوان بکوی
زند بر سرت گرزهٔ گاو روی
به بندد ورا روز ایوان بکوی
زند بر سرت گرزهٔ گاوروی
ببندت در آرد ز ایوان بکوی
***
780 : ردیف از کل
بدو گفت ضحاک ناپاک دین
چرا بنددم با منش چیست کین
بدو گفت ضحاک ناپاکدین
چرا بندَدم؟ از منش چیست کین؟»
بدو گفت ضحاک ناپاک دین
چرا بند دم با منش چیست کین
بدو گفت ضحاک ناپاک دین
چرا بنددم از منش چیست کین
بدو گفت ضحّاک ناپاک دین
چرا بنددم با منش چیست کین
بدو گفت ضحّاک نا پاک دین
چرا بنددم چیست با منش کین
بدو گفت ضحّاک نا پاک دین
چرا بنددم با منش چیست کین
بدو گفت ضحاک ناپاک دین
چرا بنددم چیست با منش کین
***
781 : ردیف از کل
دلاور بدو گفت اگر بخردی
کسی بی بهانه نسازد بدی
دلاور بدو گفت: «گر بخردی
کسی بی بهانه نسازد بدی؛
دلاور بدو گفت اگر بخردی
کسی بی بهانه نسازد بدی
دلاور بدو گفت گر بخردی
کسی بی بهانه نسازد بدی
دلاور بدو گفت اگر بخردی
کسی بی بهانه بسازد بدی
دلاور بدو گفت اگر بخردی
کسی بی بهانه نه جوید بدی
دلاور بدو گفت اگر بخردی
کسی بی بهانه نسازد بدی
دلاور بدو گفت گر بخردی
کسی بی بهانه نجوید بدی
***
782 : ردیف از کل
بر آید بدست تو هوش پدرش
وزان درد گردد پراز کینهسرش
برآید بدست تو هوشِ پدرْشْ
از آن درد، گردد پراز کینه، سَرْشْ
برآید بدست تو هوش پدرش
واز آن درد گردد پر از کینه سرش
برآید بدست تو هوش پدرش
از آن درد گردد پر از کینه سرش
بیاید بدست تو هوش پدرش
وز ان درد گردد پر از کینه سرش
بر آید بدست تو هوش پدرش
وزآن درد گردد پر از کینه سرش
براید بدست تو هوش پدرش
وزان درد گردد پر از کینه سرش
بر آید بدست تو هوش پدرش
وزان درد گردد پر از کینه سرش
***
783 : ردیف از کل
یکی گاو پرمایه خواهد بدن
جهانجوی را دایه خواهد بدن
یکی گاو بَرمایه خواهد بُدن
جهانجوی را دایه خواهد بُدن؛
یکی گاو پر مایه خواهد بُدن
جهانجویرا دایه خواهد بدن
یکی گاو برمایه خواهد بدن
جهانجوی را دایه خواهد بدن
یکی گاو پر مایه خواهد بدن
جهانجوی را دایه خواهد بدن
یکی گاو پرمایه خواهد بدن
جهانجویرا دایه خواهد بدن
یکی گاو پر مایه خواهد بدن
جهانجوی را دایه خواهد بدن
یکی گاو بر مایه خواهد بدن
جهانجوی را دایه خواهد بدن
***
784 : ردیف از کل
تبه گردد آن هم بدست تو بر
بدین کین کشد گرزهٔ گاوسر
تبه گردد آن هم بدستِ تو٬ بر
بدین کین، کِشد گرزهٔ گاوسر»
تبه گردد آنهم بدست تو بر
براین کین کشد گرزۀ گاو سر
تبه گردد آن هم بدست تو بر
بدین کین کشد گرزۀ گاوسر
تبه گردد آن هم بدست تو بر
بدین کین کشد گرزهٔ گاوسر
تبه گردد آن هم بدست تو بر
بدین کین کشد گرزهٔ گاوسر
تبه گردد آنهم بدست تو بر
برین کین کشد گرزهٔ گاوسر
تبه گردد آن هم بدست تو بر
بدین کین کشد گرزهٔ گاوسر
***
785 : ردیف از کل
چو ضحاک بشنید بگشاد گوش
ز تخت اندر افتاد وزو رفت هوش
چو بشنید ضحاکِ بگشاده گوش
ز تخت اندر افتاد و زو رفت هوش
چو ضحاک بشنید بگشاد گوش
ز تخت اندر افتاد زاو رفت هوش
چوبشنید ضحاک بگشاد گوش
ز تخت اندر افتاد وزو رفت هوش
چو ضحاک بشنید نهاد گوش
ز تخت اندر افتاد و رو رفت هوش
چو ضحّاک بشنید وبکشاد گوش
زتخت اندر افتاد وزو رفت هوش
چو ضحّاک بشنید بکشاد گوش
ز تخت اندر افتاد وزو رفت هوش
چو ضحاک بشنید بگشاد گوش
ز تخت اندر افتادو زو رفت هوش
***
786 : ردیف از کل
گرانمایه از پیش تخت بلند
بتابید رویش ز بیم گزند
گرانمایه از پیشِ تخت بلند
بتابید روی، از نهیب گزند
گرانمایه از پیش تخت بلند
بتابید رویش ز بیم گزند
گرانمایه از پیش تخت بلند
بتابید روی از نهیب گزند
گرانمایه از پیش تخت بلند
بتابید رویش ز بیم گزند
گرانمایه از پیش تخت بلند
بتابید رویش زبیم گزند
گرانمایه از پیش تخت بلند
بتابید رویش زبیم گزند
گرانمایه از پیش تخت بلند
بتابید رویش ز بیم گزند
***
787 : ردیف از کل
چو آمد دل تاجور باز جای
بتخت کئی اندر آورد پای
چو آمد دلِ تاجوَر، بازْ جای
بتخت مهی اندر آورد پای
چو آمد دل تاجور باز جای
بتخت کئی اندر آوَرد پای
چو آمد دل نامور باز جای
بتخت کیان اندر آورد پای
چو آمد دل نامور باز جای
بتخت کیان اندر آورد پای
چو آمد دل تاجور باز جای
بتخت کیان اندر آورد پای
چو آمد دل تاجور باز جای
بتخت کئی اندر آورد پای
چو آمد دل تاجور باز جای
بتخت کیان اندر آورد پای
***
788 : ردیف از کل
نشان فریدون بگرد جهان
همی باز جست آشکار و نهان
نشان فریدون بگِردِ جهان
همی بازجست آشکار و نهان
نشان فریدون بگرد جهان
همی باز جُست آشکار و نهان
نشان فریدون بگرد جهان
همی باز جست آشکار و نهان
نشان فریدون بگرد جهان
همی باز جست آشکار و نهان
نشان فریدون بگرد جهان
همی باز جست آشکار ونهان
نشان فریدون بگرد جهان
همی باز جست آشکار ونهان
نشان فریدون بگرد جهان
همی باز جست آشکارو نهان